Tradities zijn er om in ere te worden gehouden. En dat is dit jaar niet anders, dus de tijdrit wordt op de laatste zondag van ons fietsseizoen gereden. Wat het weer betreft werd ons de mooiste - lees de droogste dag, van het weekend beloofd. En ja, dat werd werkelijkheid, weliswaar fris maar inderdaad droog na een min of meer natte herfstweek. We hebben ooit betere tijden meegemaakt. Rudi had de groep met tien leden veilig op het parcours van 37 km gezet terwijl de tijdopnemers, Henri en Ben, met de klok in aanslag in The Sox zaten uit te kijken. Oei, Richard kwam na een half uur al binnen met een lekke band. Hij had geen zin om die ter plaatse te herstellen en is dan maar op de velg terug naar het lokaal gesukkeld. Uiteraard is dat dikke pech maar wij zaten te wachten op de winnaar en na wat rekenwerk werd met glans Wil van Doren uitgeroepen. Zoals de volledige uitslag hierna bewijst blijft het toch een beetje gokken om de opgegeven snelheid aan te houden. Ondertussen werd er duchtig nagekaart over de wedstrijd terwijl de kommen tomatensoep met balletjes, ruimschoots gevuld, over en weer gingen. Toen kwamen er ook nog flinke hotdogs bij, lekker doorgespoeld met een fris pintje. Erg geslaagd allemaal.
Je kan meer foto's vinden in onze Fototheek
